Më 1933, në kulmin e një epoke kur fuqitë e mëdha po kuptonin se e ardhmja e luftës detare nuk do të varej më nga topat e mëdhenj të luftanijeve, por nga avionët, në ujërat amerikane u lëshua në det USS Ranger. Ajo hyri në histori si aeroplanmbajtësja e parë e Marinës së Shteteve të Bashkuara e projektuar që në fillim si e tillë – jo e përshtatur nga një anije tjetër, por e konceptuar nga zero si një platformë lundruese për avionë luftarakë.
Deri atëherë, amerikanët kishin eksperimentuar me konvertime. Por Ranger ishte një hap i ri: një laborator lundrues i doktrinës së re ushtarake që e shihte qiellin si zgjatim të detit. Me një kuvertë të sheshtë fluturimi dhe një strukturë relativisht të lehtë, ajo përfaqësonte kalimin nga epoka e betejave të drejtpërdrejta detare te epoka e dominimit ajror mbi oqean.
Megjithatë, historia e saj mbart një ironi të heshtur.
Kur shpërtheu World War II, beteja vendimtare mes aeroplanmbajtëseve u zhvendos në Paqësor, kundër Japonisë. Por USS Ranger nuk ishte projektuar për shpejtësitë e mëdha që kërkonte lufta moderne e flotave të mëdha. Ajo u konsiderua shumë e ngadaltë për të operuar në formacion me forcat kryesore amerikane në Paqësor, ku përplasjet si Midway do të përcaktonin fatin e luftës.
Në vend të kësaj, Ranger kaloi pjesën më të madhe të luftës në Oqeanin Atlantik. Aty përballë kishte një kundërshtar më pak dominant në ajër: flotën gjermane, e cila, ndonëse e rrezikshme me nëndetëset e saj, nuk kishte të njëjtin potencial aeroplanmbajtësish si Japonia. Ranger mori pjesë në operacione shoqëruese, patrullime dhe në mbështetje të zbarkimeve aleate në Afrikën e Veriut.
Kështu, anija që simbolizonte lindjen e epokës së re të luftës detare, nuk mori pjesë në përplasjet më spektakolare të saj. Ajo mbeti një pararendëse – një hallkë tranzicioni mes eksperimenteve të para dhe gjigantëve të mëvonshëm të klasës Essex që do të dominonin Paqësorin.
Historia e USS Ranger është një kujtesë e thjeshtë: jo çdo pionier bëhet hero i betejës kryesore. Disa hapin rrugën, të tjerët korrin lavdinë.