Në vitin 1970, Kina u godit nga një prej fatkeqësive natyrore më shkatërruese të dekadës, kur një tërmet i fuqishëm me magnitudë 7.1 tronditi rëndë qytetin Tonghai, në provincën Yunnan. Lëkundjet ishin jashtëzakonisht të forta dhe u ndjenë në një zonë shumë të gjerë, duke shkaktuar panik dhe shkatërrim të menjëhershëm.
Sipas vlerësimeve të kohës, intensiteti i tërmetit arriti nivele ekstreme në shkallën Mercalli, çka do të thotë se ndërtesat u shembën masivisht, infrastruktura u shkatërrua dhe jeta e përditshme u paralizua brenda pak sekondash. Shtëpi tradicionale prej balte dhe ndërtimet e dobëta nuk i përballuan dot lëkundjet, duke u kthyer në rrënoja.
Pasojat ishin tragjike. Rreth 15 mijë njerëz humbën jetën, ndërsa mbi 25 mijë të tjerë u plagosën rëndë ose mbetën të pastrehë. Familje të tëra u shuan, ndërsa mijëra banorë u detyruan të jetonin për javë e muaj të tërë në kushte emergjente, pa strehë, ushqim apo kujdes të mjaftueshëm mjekësor. Operacionet e shpëtimit u vështirësuan nga terreni malor dhe mungesa e mjeteve moderne të reagimit ndaj fatkeqësive.
Ky tërmet u regjistrua si një nga më të fortët që kishte përjetuar Kina deri në atë kohë, duke lënë gjurmë të thella në kujtesën kolektive të vendit. Megjithatë, vetëm gjashtë vite më vonë, në 1976, një tjetër tërmet edhe më shkatërrues do të godiste Kinën, duke u shënuar si më i forti dhe më vdekjeprurësi në historinë e saj moderne.
Kina ndodhet në një zonë me aktivitet të lartë sizmik dhe është, pas Japonisë, një nga vendet më të prekura nga tërmetet në kontinentin aziatik. Ngjarje si tërmeti i Tonghait shërbyen si një alarm i madh për autoritetet kineze, duke nxitur përmirësime graduale në studimet sizmologjike, planifikimin urban dhe ndërtimin e strukturave më rezistente ndaj lëkundjeve të tokës.
Përgatiti: L.Veizi