Romakët e lashtë mbanin çorape, të quajtura udones, të bëra prej liri ose leshi, poshtë sandaleve, për të mbrojtur këmbët – pak a shumë siç bëjmë ne sot.
Studimet mbi veshjet e romakëve të lashtë tregojnë se ata përdornin çorape të quajtura udones, të prodhuara nga liri ose lesh, të veshura nën sandale për të mbrojtur këmbët. Funksioni i këtyre çorapeve ishte kryesisht praktik, dhe jo estetik, duke shërbyer për të mbrojtur këmbët nga fërkimi dhe nga ekspozimi ndaj elementëve natyrorë, njësoj si praktikohen sot masa të ngjashme mbrojtëse.
Udonet kishin formë të thurur, shpesh me çarje në majë të gishtave, për të lehtësuar veshjen e tyre me sandalet. Kjo dizajn ishte veçanërisht e rëndësishme në situata ku këmbët rrezikonin të dëmtoheshin gjatë ecjeve të gjata ose detyrave të përditshme.
Përshtatja ndaj klimave ekstreme
Gërmimet arkeologjike në Magna, pranë Murit të Hadrianit në Angli, kanë zbuluar këpucë të mëdha të ushtarëve romakë, të cilat ishin të afta të mbajnë disa shtresa çorapesh për t’i mbrojtur nga dimri i ftohtë britanik. Shumë nga këta ushtarë vinin nga rajone me klima më të ngrohta, si Lindja e Mesme e sotme, dhe nuk ishin mësuar me temperaturat e ulëta të veriut.
Çorape të ngjashme, prodhuar kryesisht nga liri, janë gjetur edhe në Egjipt. Në këtë rast, udonet shërbenin për të parandaluar fërkimin e këmbës me lëkurën e sandaleve dhe për të siguruar komoditet gjatë ecjeve të gjata në klimë të nxehtë dhe të thatë.
Ky material ilustron qartësisht adaptimin praktik të romakëve ndaj nevojave të përditshme dhe klimës, si dhe përdorimin e teknologjive të thjeshta për të mbrojtur trupin nga dëmtimet.
Burimi: focus.it / Massimo Manzo | Përgatiti: L. Veizi