Në Instagram mund të shohësh gjithçka: ku dikush po pushon, çfarë po ha, me kë po del dhe çfarë ka blerë. Por mes gjithë kësaj ekspozimi, ekziston një grup njerëzish që zgjedh të mos tregojë pothuajse asgjë.**
Profili i tyre mund të jetë aty, por postimet janë të rralla. Nuk ka “story” të përditshme, albume pushimesh apo fotografi nga çdo moment i rëndësishëm. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se janë shkëputur nga rrjetet sociale.
Dhe psikologjia e përdorimit të rrjeteve sociale sugjeron se kjo sjellje mund të ketë disa shpjegime.
Për ta, jeta private nuk është për publikun
Jo çdo njeri e konsideron rrjetin social një ditar personal.
Disa preferojnë që marrëdhëniet, familja, puna, vendndodhja apo planet e tyre të mbeten larg syrit të të tjerëve. Një udhëtim mund të jetë po aq i bukur edhe nëse fotografitë e tij nuk publikohen.
Në fakt, kërkimet mbi privatësinë online kanë treguar se mënyra se si njerëzit ndajnë informacion personal ndikohet edhe nga shqetësimet që kanë për privatësinë dhe kontrollin mbi informacionin e tyre.
Pra, profili i heshtur nuk është domosdoshmërisht shenjë e një jete të mërzitshme. Mund të jetë thjesht **një kufi i vendosur me vetëdije**.
Nuk kanë nevojë t’i tregojnë të tjerëve se po kalojnë mirë
Për disa njerëz, një eksperiencë nuk bëhet më e vlefshme sepse të tjerët e panë.
Një darkë e bukur mbetet një darkë e bukur. Një koncert mund të shijohet pa e filmuar. Një udhëtim mund të ruhet në kujtesë dhe jo domosdoshmërisht në “story”.
Kjo lidhet edhe me mënyrën se si njerëzit kërkojnë vlerësim nga të tjerët. Disa e shijojnë reagimin që marrin përmes pëlqimeve dhe komenteve, ndërsa të tjerë nuk e shohin këtë si pjesë të rëndësishme të eksperiencës.
Mund të jenë lodhur nga krahasimi
Rrjetet sociale krijojnë një paradoks: na bëjnë të ndihemi më pranë të tjerëve, por njëkohësisht na ekspozojnë vazhdimisht ndaj jetëve të kuruara të tyre.
Pushimet perfekte, trupat e kuruar, marrëdhëniet romantike, shtëpitë, makinat dhe sukseset profesionale mund të krijojnë një cikël të vazhdueshëm krahasimi.
Për këtë arsye, disa njerëz zgjedhin të reduktojnë prezencën e tyre. Jo domosdoshmërisht sepse nuk duan të shohin të tjerët, por sepse nuk duan të ndiejnë presionin për të ndërtuar edhe ata një version “perfekt” të vetes.
Ka edhe nga ata që thjesht nuk duan të fotografohen
Jo çdo sjellje duhet analizuar thellë.
Disa njerëz thjesht nuk janë të interesuar për fotografitë. Nuk u pëlqen të dalin para kamerës, nuk kanë dëshirë të mendojnë se çfarë fotografie duhet të postojnë apo nuk e shohin këtë si pjesë të personalitetit të tyre.
Madje, mund të jenë ndër njerëzit më socialë në jetën reale.
Kjo është arsyeja pse një profil me pak postime nuk mund të përdoret si “test” për të përcaktuar nëse dikush është i turpshëm, introvert, i pasigurt apo i lumtur.
Të postosh më pak nuk do të thotë të jesh më i lumtur
Kjo është ndoshta pjesa më e rëndësishme.
Në internet qarkullojnë shumë teori: se njerëzit që nuk postojnë janë më të sigurt në vetvete, se ata që postojnë shumë kërkojnë vëmendje apo se një profil bosh tregon një jetë më të qetë.
Por realiteti është shumë më kompleks.
Studimet mbi përdorimin e rrjeteve sociale tregojnë se nuk është vetëm sa kohë që kalojmë online ajo që ka rëndësi, por edhe si i përdorim platformat, çfarë bëjmë aty dhe si ndihemi gjatë këtij përdorimi.
Një person mund të publikojë çdo ditë dhe të ketë një jetë të shëndetshme sociale. Një tjetër mund të mos publikojë asgjë dhe të ndihet i vetmuar. Nuk mund të nxjerrim përfundime vetëm nga profili.
Ndoshta thjesht nuk kanë nevojë për audiencë
Në një kohë kur pothuajse çdo moment mund të shndërrohet në përmbajtje, zgjedhja për të mos e bërë këtë mund të duket e pazakontë.
Por ndoshta nuk ka asgjë për t’u zbuluar.
Disa njerëz nuk po fshehin një jetë sekrete. Nuk janë domosdoshmërisht më të lumtur, më të pasigurt apo më misteriozë.
Thjesht nuk mendojnë se çdo gjë që përjetojnë duhet të shihet nga të tjerët.
Dhe ndoshta kjo është një nga të paktat gjëra që ende mund të mbeten vetëm tonat: një moment i bukur, pa fotografi, pa “like” dhe pa një audiencë që pret ta shohë./ad