Nga Pilates te tai chi, edhe një sasi e moderuar aktiviteti fizik mund të ndihmojë në lehtësimin e dhimbjes, në disa raste me efekt të krahasueshëm me qetësuesit e zakonshëm, sipas një studimi të ri të Universitetit të Adelaide.
Pavarësisht nëse bëhet fjalë për migrenë, dhimbje menstruale apo dhimbje kronike, aktiviteti fizik mund të ndihmojë në zbutjen e simptomave. Studiuesit analizuan 157 rishikime sistematike, që përfshinin 2,736 prova të randomizuara të kontrolluara dhe më shumë se 220 mijë pjesëmarrës.
“Ndërsa kërkojmë mënyra të sigurta dhe efektive për menaxhimin e dhimbjes përtej medikamenteve, këto gjetje ofrojnë prova të forta se ushtrimet duhet të bëhen pjesë më rutinë e trajtimit të dhimbjes”, tha Carol Maher, studiuese e lartë në Universitetin e Adelaide.
Sipas analizës, aktiviteti fizik uli dhimbjen me rreth 1.1 pikë në një shkallë nga 0 në 10. Studiuesit vunë re gjithashtu se ushtrimet me intensitet të ulët prodhuan lehtësim më të madh sesa aktiviteti me intensitet të moderuar ose të lartë. Programet më të shkurtra, rreth 12 javë, rezultuan gjithashtu më efektive se programet më të gjata.
“Më shumë ushtrime nuk do të thotë domosdoshmërisht më mirë. Në fakt, programet me kohëzgjatje më të shkurtër dhe intensitet më të ulët treguan reduktime më të mëdha të dhimbjes”, tha studiuesi kryesor Ben Singh.
Sipas autorëve, programet me më pak se 120 minuta aktivitet në javë rezultuan më efektive se ato me kohëzgjatje më të madhe javore. Kjo mund të jetë veçanërisht e rëndësishme për njerëzit që jetojnë me dhimbje kronike dhe për të cilët aktiviteti fizik intensiv mund të jetë i vështirë.
Kur ushtrohemi, trupi çliron substanca të tilla si endorfinat dhe serotonina, të cilat mund të ndikojnë në mënyrën se si truri e percepton dhimbjen dhe të rrisin tolerancën ndaj saj. Aktiviteti fizik mund të ndihmojë gjithashtu në uljen e inflamacionit, ndryshimin e mënyrës se si truri përpunon sinjalet e dhimbjes dhe përmirësimin e humorit.
Megjithatë, studiuesit theksojnë se ushtrimet ende nuk përdoren sa duhet si pjesë e trajtimit të dhimbjes. Në shumë raste, pacientëve u thuhet thjesht të “qëndrojnë aktivë”, pa iu përcaktuar një program konkret që specifikon llojin e ushtrimeve, intensitetin dhe kohëzgjatjen.
Autorët kërkojnë udhëzime më të qarta për profesionistët e shëndetësisë, në mënyrë që aktiviteti fizik të përshtatet sipas llojit të dhimbjes dhe nevojave të çdo pacienti.
Megjithatë, ushtrimet nuk duhet të konsiderohen si një zgjidhje universale dhe as pritet që ato ta eliminojnë plotësisht dhimbjen. Efekti ndryshon në varësi të shkakut të dhimbjes, gjendjes fizike të personit dhe sa rregullisht ndiqet programi.